نشانه 1 از حضرت ابراهیم

نام حضرت ابراهیم به ابراهم و ابرام هم معروف میباشد. هر سه دین یکتاپرست یهودیت،مسیحیت و اسلام به ایشان همچون یک الگوی  نمونه برای پیروی می نگرند.

عربها و جهود تبارشان را از ایشان توسط دو پسر ایشان اسماعیل و اسحاق  رد گیری میکنند. ایشان همچنان در زمره پیامبران از اهمیت ویژه ای برخوردارند زیرا  که

پیامبران بعد، از ایشان سرچشمه می گیرند. پس ما به نشانه حضرت ابراهیم ( نعمت ) در قسمت های فراوان  رجوع میکنیم.

ما  در قرآن می بینیم بنا بر این بود که حضرت ابراهیم دارای قبایل شود و سپس این قبایل صاحب” سلطنت بزرگ ” شوند. اما یک مرد حداقل باید صاحب یک پسر

باشد قبل از آنکه صاحب قبایل شود و باید دارای مکانی باشد قبل از آنکه این قبایل صاحب ” سلطنت بزرگ ” شوند.

وعده الهی به حضرت ابراهیم

متن تورات ( پیدایش  7 – 1 : 12 ) نشلن میدهد چگونه خداوند از این دو نعمت ” قبایل ” و ” سلطنت عظیم ” که از حضرت ابراهیم نشات میگیرند  پرده برداری

می کند. خداوند  به ایشان وعده ای داد  که بن مایه ای برای اینده شد. اجازه دهید بعدا به جزییات این وعده بپردازیم .

 و از تو امتی‌ عظیم‌ پیدا كنم‌ و تو را بركت‌ دهم‌، و نام‌ تو را بزرگ‌ سازم‌، و تو بركت‌ خواهی‌ بود. 
 و بركت‌ دهم‌ به‌ آنانی‌ كه‌ تو را مبارك‌ خوانند، و لعنت‌ كنم‌ به‌ آنكه‌ تو را ملعون‌ خواند. و از تو جمیع‌ قبایل‌ جهان‌ بركت‌ خواهند یافت‌.

عظمت حضرت ابراهیم  ( پیدایش 3 – 2 : 12 )

 در جایی که من زندگی میکنم خیلی از مردم متحیرند که اگر خدایی وجود داشته باشد و چگونه کسی میتواند پی ببرد که اگر آن خدا واقعاً خود را توسط تورات آشکار

کرده است. نزد ما وعده ایست که به تایید آن می پردازیم . پایان سوابق ظهوری که خداوند مستقیما به حضرت ابراهیم وعده داد این بود که” من نام ترا بزرگ میکنم”

                           در قرن بیست و یکم بسر می بریم و نام ابراهیم/ ابراهم/ ابرام یکی از شناخته ترین نام ها در جهان و در طول تاریخ می باشد. این وعده هم کامل و

هم از لحاظ تاریخی به حقیقت پیوسته است. اولین نسخه تورات موجود به 100 – 200 سال قبل از میلاد حضرت مسیح بر میگردد و در بحر المیت کشف شده. این  

وعده از همان ابتدا مکتوب شده. در آن زمان شخص و نام ابراهیم فراگیر نشده بود – به جزء در اقلیت یهودی که از تورات پیروی می کردند.  ولی امروز نام ایشان

بزرگ است، پس ما میتوانیم تحقق این وعده را از بعد از کتابت و نه از قبل آن تایید کنیم.

این قسمت از وعده به حضرت ابراهیم قطعاً تحقق یافته و چنان روشن میباشد حتی برای آنهایی که باور ندارند، و این حتی به ما اطمینان خاطر بیشتری برای

فهم قسمت باقیمانده این وعده الهی به حضرت ابراهیم می دهد. بیاید به مطالعه ادامه دهیم.

نعمت   برای   ما

دوباره ما میتوانیم وعده یک  ” امت بزرگ  ” به حضرت ابراهیم و یک ” نعمت ” به ایشان را ببینیم. اما نکته دیگری هم وجود دارد، این نعمت تنها شامل حضرت

ابراهیم نیست، به دلیل  آنکه می گوید  ” همه مردم روی زمین از طریق ایشان ( حضرت ابراهیم  ) متنعم میشوند”.  این نکته قابل تامل برای من و شما می باشد.

بدین علت که شما و من عضوی  از ” مردمان  روی زمین” هستیم – مهم نیست چه مذهب، پیشینه قومی و کجا زندگی میکنیم، موقعیت اجتماعی مان، یا به چه زبانی

صحبت میکنیم. امروز این وعده برای هر فرد زنده میباشد. این یک وعده برای شماست. گرچه مذاهب، پیشینه های قومی، زبانهای متفاوتمان ، اغلب، مردم را

منشعب و باعث اختلاف میشوند، ولی به نظر می رسد این وعده، بر این تفاوتها  چیره شده. چگونه؟ کی؟ چه نوع نعمتی؟ این بصورت واضح در آن زمان روشن نشده

بود، ولی این نشانه، وعده ای را برای من و شما از طریق حضرت ابراهیم متولد کرد. از آنجایی که ما می دانیم یک قسمت از این وعده محقق شده، میتوانیم مطمئن

شویم که قسمت  دیگر هم که به ما مربوط میشود، تحقق کامل و روشنی خواهد یافت. ما برای گشایش این مطلب فقط نیاز به پیدا کردن کلیدش داریم.

متوجه می شویم که از زمانی که حضرت ابراهیم این وعده را دریافت، ایشان خدا را اطاعت می کرد و . . .

” پس حضرت ابراهیم ترک وطن کرد همانگونه  که خداوند به ایشان گفته بود”. (ورس 4 ).

مهاجرت حضرت ابراهیم از اور به هرن و به سرزمین کنعان

نقشه هجرت حضرت ابراهیم از اور به کنعان

چه مدت این سفر به سرزمین موعود طول کشید؟ این نقشه مسیر سفر ایشان را نشان میدهد. ایشان در اصل در اور ( جنوب عراق کنونی ) زندگی می کردند و به هرن

(شمال عراق ) رفتند. حضرت ابراهیم سپس به جایی که در زمان ایشان کنعان نام داشت سفر کردند. شما می بینید که این سفر طولانی بوده. ایشان ممکن با شتر،

اسب یا الاغ سفر کرده، پس حتماً ماه ها طول کشیده. حضرت ابراهیم خانواده اش، زندگی مرفع اش ( بین النهرین در آن زمان مهد تمدن بوده ) ، موقعیت امنش و

همه تعلقاتش را ترک و به سرزمینی که برایش غریب بود، سفر کرد. طبق تورات. این سفر در سن 75 سالگی ایشان بوده!

قربانی کردن حیوانات مانند پیامبران پیشین

تورات همچنان به ما میگوید،هنگامی که حضرت ابراهیم به سلامت به کنعان رسید:

“او یک قربانگاه برای خدا ساخت  “. ( ورس. 7 )

یک قربانگاه همانند مکانی که هابیل و نوح قبل ایشان خون حیوانات قربانی را تقدیم خداوند میکردند. می بینیم  این یک سنت است که پیامبران چگونه خداوند را

نیایش می کردند.

تا کنون حضرت ابراهیم برای سفر به این سرزمین جدید خطرهای زیادی کرده، اما در این امر به وعده الهی متوکل تا هم خود موفق و هم توفیقی برای مردم باشد.

به این دلیل ایشان نزد ما از اهمیت ویژه ای برخوردار هستند.

بعداً با نشانه 2 حضرت ابراهیم  ادامه میدهیم.